RÓŻANECZNIKI I AZALIE to niewątpliwie jedne z najpiękniej  kwitnących krzewów w naszych parkach i ogrodach. Należą  do rodziny wrzosowatych i tworzą jeden rodzaj Rhododendron.  Zwyczajowo nazywane są rododendronami. Jest to forma  powszechnie używana dlatego taką nazwę będziemy stosować  w dalszej części tekstu. Znanych jest ponad 1.000 gatunków  tych roślin pochodzących przede wszystkim z płn.-zach. Chin,  Japonii, a także Ameryki Płn., Bałkanów i Alp. Na przestrzeni  150 lat wyhodowano ponad 12.000 różnych odmian  rododendronów i azalii.
W naszej ofercie znajdą Państwo zarówno ich odmiany  wielkokwiatowe, jak i gatunki botaniczne oraz inne rośliny  z rodziny wrzosowatych o podobnych wymaganiach i sposobach  pielęgnacji, takie jak wrzos, magnolia, kalmia, andromeda,  pieris czy borówka. W miejscu swego naturalnego występowania  rododendrony rosną przeważnie na kwaśnym i przepuszczalnym  podłożu, a opady atmosferyczne są tam wiele wyższe niż na  terenie Polski. Większość rododendronów rośnie w lasach  tworząc ich podszycie.
Chcąc więc uzyskać powodzenie w uprawie tych roślin  należy zaopatrzyć się w próchniczne podłoże o pH 4-5. Takie  warunki najlepiej spełnia kwaśny torf o włóknistej strukturze,  który można wzbogacić rozłożonym igliwiem, liśćmi dębowymi,  bukowymi, ziemią wrzosową. Dla rododendronów, które nie  zrzucają liści na zimę, wybieramy

STANOWISKO półcieniste, osłonięte od wysuszających  i mroźnych wiatrów. Jeżeli jednak mamy możliwość zapewnienia  krzewom odpowiedniego podłoża i dostatecznej ilość wody  w glebie możemy je sadzić także na stanowisku słonecznym należy jednak pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu na  zimę o czym mowa w dalszej części tekstu. Azalie nie mają  specjalnych wymagań co do stanowiska. Nie wymagają  cieniowania, ponieważ zrzucają liście na zimę i najlepiej czują  się w pełnym słońcu.
Dobrze jest posadzić kilka krzewów w grupie. Zwiększa to  efekt dekoracyjny, a dodatkowo stwarza korzystne warunki do  rozwoju roślin. Oferowany przez nas materiał szkółkarski rośnie  w pojemnikach i można go sadzić praktycznie przez cały rok,  za wyjątkiem zimy.

SADZENIE ROŚLIN rozpoczynamy od wykopania dołka  o średnicy około 60-70 cm i głębokości 30-40 cm. 
Na glebach  ciężkich, gliniastych zagłębienie powinno być płytsze i szersze  (patrz rysunek). Wypełniamy je wcześniej przygotowanym  podłożem i umieszczamy w nim roślinę tak głęboko, jak rosła  w pojemniku. Wokół formujemy niewielką nieckę i podlewamy,  aż woda wypeini ją całkowicie. Po pewnym czasie wyrównujemy  teren, pozostawiając jednak zagłębienie umożliwiające nam  późniejsze, obfite podlewanie. Jeżeli zamierzamy posadzić  kilka krzewów w grupie, można zadać sobie nieco więcej trudu  i wymienić ziemię na całym stanowisku, pamiętając, że odległość  między krzewami powinna wynosić co najmniej 1 m.

PIELĘGNACJA rododendronów i azalii sprowadza się do  kilku podstawowych zabiegów.
Ze względu na płytki system korzeniowy, w pobliżu krzewów  nie należy wzruszać gleby. Usuwanie chwastów przeprowadzamy  ręcznie. Zaleca się ściółkowanie gleby torfem, igliwiem, liśćmi  dębowymi, bukowymi bądź korą. Dwa razy w roku pod koniec  kwietnia i w pierwszych dniach lipca zasilamy krzewy dostępnymi  w handlu mieszankami nawozowymi z 30% dodatkiem siarczanu  amonu. Należy zwrócić uwagę, ażeby nawozy nie zawierały  wapnia. Można stosować także nawozy o spowolnionym  działaniu, przy czym okres ich uwalniania nie powinien być  dłuższy niż 4 miesiące.
Korzystnym zabiegiem jest usuwanie przekwitłych  kwiatostanów co spowoduje bujniejszy wzrost i obfitsze  zawiązywanie pąków kwiatowych. Krzewy właściwie  pielęgnowane są wystarczająco odporne na mróz. Młode rośliny,  szczególnie rosnące na stanowisku słonecznym i narażone na  działanie wiatrów, dobrze jest okryć na zimę cieniówką, matą  słomianą lub innym materiałem, pamiętając jednocześnie, aby  zapewnić im dostęp świeżego powietrza.

Okrycie roślin podwójną siatką cieniującą zapewni im lepsze  warunki zimowania. leżeli mamy możliwość zaopatrzenia się  w świeże trociny, możemy nimi zasypywać nawet całe krzewy.  Jest to jeden z najlepszych sposobów zimowego zabezpieczania.  Aby nie doszło do przegrzania roślin okrycie należy usunąć  wiosną jak najwcześniej, lecz po minięciu niebezpieczeństwa  wystąpienia silniejszych mrozów.
Częstym kłopotem w uprawie rododendronów jest żółknięcie  liści i słaby wzrost. Objawy takie są powodowane najczęściej  niewłaściwie wybranym miejscem. Ratunkiem jest niezwłoczna  zmiana stanowiska na nowe o kwaśnym podłożu. Krzewy dobrze  znoszą przesadzanie pod warunkiem, że wykopiemy je z jak  największą bryłą korzeniową.
Rododendrony mają niewielu wrogów w postaci chorób  i szkodników. Praktycznie w uprawie nie zachodzi potrzeba  ich ochrony. Zdarzyć się jednak może, że na krzewach  zauważymy powygryzane liście, co jest objawem żerowania  larw niektórych owadów. Należy wówczas opryskać rośliny  jednym ze środków ochrony przeciwko szkodnikom zjadającym  liście. Krzewy rosnące w niewłaściwych warunkach lub po  bardzo mroźnych zimach mogą być atakowane przez różne  gatunki grzybów, co objawia się zasychaniem lub plamami na  liściach. Ochrona polega na usuwaniu chorych liści  i kilkakrotnym opryskaniu rośliny w odstępach około 7 dni  następującymi środkami grzybobójczymi: Bravo, Sadoplon,  Fongarid. leżeli infekcja rozprzestrzeniła się na pęd, co objawia  się więdnięciem i zasychaniem całych liści, należy uciąć gałązkę  poniżej widocznych zmian na korze, a krzew opryskać środkami  takimi jak podano powyżej.
Jeżeli uda nam się zapewnić powyższe warunki oraz nie  zapomnimy o konieczności podlewania w czasie suszy,  rododendrony, azalie i inne rośliny wrzosowate dostarczą wielu  przyjemnych wrażeń oglądającym ich niezwykle bogate  kwitnienie, które w zależności od odmiany i gatunku trwa  zazwyczaj od połowy kwietnia do końca czerwca.